Alles of niets in de Westrand

[Alkmaarse Courant, 10 januari 2004]

De Westrand van Alkmaar ligt tussen de Ringweg en de gemeentegrens van Bergen. De gemeentegrens ligt halverwege de Ringweg en de bebouwde kom van Bergen. In het noorden wordt het gebied begrensd door de Kogendijk, in het zuiden loopt het door tot de bocht in de Ringweg.

Veel is al bebouwd met sportvoorzieningen (De Meent) en kantoren (de Bergermeerpolder, in de noordelijke oksel van Bergerweg en Ringweg). De discussie gaat vooral over het gebied tussen de Hoeverweg en de Bergerweg (rood gearceerd). Dat gebied is tot dusver relatief groen gebleven. 

 

VAN ONZEVERSLAGGEVER MARK MINNEMA

ALKMAAR -Het Alkmaarse college wil stiekem toch woningbouw in de Westrand mogelijk maken. Deze beschuldiging uiten verschillende politieke partijen. Ze dachten dat de discussie over de Westrand achter de rug was, maar dat is schijn.

 

Ben druilerige woensdagmiddag in januari.

De verslaggever brengt zijn auto tot stilstand in een modderpoel. Op zoek zijn we naar landelijk gebied. Of wat daarvan een laatste relikwie is in Alkmaar: een molen, wat volkstuintjes en een paar hectare grasland. We zijn, kortom, aangeland in de Westrand. Het 'heiligdom'West- rand, mag je wel zeggen.

Beer is los

Onlangs gaf bet college van B en W een aanzet tot een 'ontwikkelingsvisie' voor dit gebied ten westen van de stad. Volgende week gaat de politiek erover praten, maar nu al is de beer los. GroenLinks, OPA, P66, allemaal uiten ze hun grote zorg over wat het college durft op te schrijven. Hoezo grootschalige ontwikkelingen? Hoezo wegen? En ook al komt het woordje woningbouw er niet in voor, tussen de regels doemen de steenkolossen op, menen deze politici te lezen.

Het is alsof alleen al spreken over dit gebied heiligschennis is. Waar hebben we het over? Wel, over volkstuinen bijvoorbeeld. Ze heten 'Vrijheid', 'Meerweg' , 'Robonsbosmolen' en 'De Hoef en ze ogen rom- melig maar charmant. Je steekt een landweggetje in, een vaartje over en stapt in de serene rust van volkstuincomplex de Kromme Sloot. De stad glijdt van je schouders, een weldadige rust regeert hier.

 Een Alkmaars plekje waar de stad zo ver weg voelt, is niet snel te bedenken. In deze tijd van het jaar is op de tuinen weinig te doen, zegt de enige tuinier die bezig is. Kom in het voorjaar eens terug, dan kun je zien dat het weer aardig gaat met de tuinen, vertelt hij. Na een dip in de belangstelling, zijn dit jaar weer tienduizend vierkante meters extra verhuurd. "Mensen hebben genoeg van de computer", gelooft hij. Ze willen weer tuinieren. Voor een groot deel doen ze dat hier ecologisch, kunstmest eruit, bijenkast erin. Egels leven in de takkenwallen tussen de wilgen en zelfs een hermelijn laat zich af en toe zien.

Bloem

Vanaf de rand van de Kromme Sloot kijk je naar de Groenweg in Bergen, naar de Robonsbos- molen aan de andere kant. Op enkele steenworpen afstand. Het is prachtig. Maar onwillekeurig springt die dichtregel van J .C. Bloem in het hoofd. 'En dan: wat is natuur nog in dit land? Een stukje bos, ter grootte van een krant / Een heuvel met wat villaatjes ertegen'. Want zo dichtbij als de (gecultiveerde) natuur is in de Westrand, zo dichtbij zijn ook steen en beton. Neem het CBR-gebouw. Wat een wonderlijk besluit is het ooit geweest om dat zo pontificaal op het evenemententerrein te zetten.

Of de Olympiaweg. Je vindt er enkele van de meest trieste gebouwtjes die Alkmaar rijk is. De trotse molen kijkt uit op bet kunstgras van de hockeyclub. 't Is groen, maar vloekt met echte natuur. Moetje dit nu koesteren? Het leert in elk geval hoe kwetsbaar bet gebied is. Stel nou dat de volkstuinen worden 'gemoderni- seerd'. Het is een van de 'ont- wikkelingen' die in bet vat zit- ten: recreatiebuisjes en derge- lijke. Daarmee is dat schilderachtige, dat dicht-bij-de-natuur-gevoel heus voorbij. En stel nou da:t ze er sportvelden aanleggen, ook een plan dar de revue is gepasseerd. Een voetbalveld is toch echt iets anders dan een weiland waarin kieviten broeden. De conclusie luidt dan: het is alles of niets. Zo gauw je eraan knaagt, verpest je het totaal. Daar kun je voor kiezen natuurlijk.

Maar de bestuurders slaan een stap over. De ontwikkeling in de Westrand is niet los te zien van die elders in de stad. De wens om huizen te bouwen bijvoorbeeld.

Er zijn verschillende ideeŽn die nog nauwelijks hardop genoemd worden, maar waarin de Westrand wel een rol speelt. Woningbouw op de plek van de drafbaan en Jong Holland, woningbouw op de plek van Alcmaria Victrix. Het zou allemaal kunnen, als er een nieuw sportcomplex verschijnt in de Westrand.

Maar dit soort discussies blijft hangen. Niet alleen omdat de voetbalclubs niet happig zijn. Ook omdat het stadsbestuur geen knopen doorhakt over de vraag hoever het Alkmaar wil laten groeien.

Woningen

Er wordt wel gezegd dat meer woningen nodig zijn. Maar hoeveel eigenlijk? Is het bijvoorbeeld nodig op de velden van Alcmaria Victrix te bouwen? Of zelfs in de Westrand? Hoever wil Alkmaar eigenlijk groeien? Moet je almaar doorgaan uit angst het 'Jutland' van Nederland te worden. Of houdt het ergens op?

Zolang de politiek daarover geen helderheid geeft, zal de discussie over een gebied als de Westrand niet voorbij zijn.


ReK <januari 2004>

<nieuws>